VANDAAG VLUCHTEN WE WEG

'Misschien heb je het zelf wel eens gedaan: een briefje geschreven aan een onbekende, het voorzichtig opgerold, in een fles gestopt en daarna die fles in het water gegooid. Hopend dat iemand het zou vinden, aangespoeld op een verre plek, en het zou lezen.
Wilde je op een bepaalde manier ontsnappen? Voelde je je gevangen? In waar je was of wat je dacht?’


We nodigden mensen uit om flessenpost te sturen rondom het thema 'ontsnappen'. Daarmee maakten we Vandaag Vluchten We Weg. 
Een verrijdbaar vlot dat voor een groot deel uit flessenpost bestaat. Het vlot is gebaseerd op ons gelijknamige nummer, dat binnenkort uitkomt. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

'Het is een onderzoek geworden naar het collectieve in het eenzame. Mensen geven zichzelf bloot wanneer ze flessenpost schrijven. Het is een verborgen relaas, een tekst waarin het diepste van jezelf de ruimte kan krijgen. Je wensen, geheimen, ervaringen. Het vlot verenigt deze boodschappen in een fysieke vorm en geeft de schrijvers ervan een vehikel om te ontsnappen.

De relazen zijn soms grappig, soms pijnlijk herkenbaar. Het is mooi zo’n kijkje te krijgen in het leven van een onbekende en jezelf gespiegeld te zien. Het contact tussen jou en de verzender is verbroken – door de kunstenaar, maar ook door het medium. Dat wat je te lezen krijgt laat je snakken naar meer: meer geheimen, meer toevallige poëzie, meer contact.’


(Tekst door: Mel Kikkert)

 

NAAR DE ZEE

In het weekend van 22 juli – 25 juli brachten we het vlot van onze studio in Arnhem naar de zee (Kijkduin). Tijdens onze reis spraken we veel verschillende mensen en hoorden we allerlei verhalen en associaties.
Een student in Utrecht noemde dat het leek of we van huis aan het wegvluchten waren, zoals een kind met een koffertje die de straat uitloopt in de veronderstelling nooit meer terug te komen. Met een echtpaar in Wageningen bespraken we dat je verwacht wanneer je een brief schrijft, dat het ergens zal aankomen, dat de reis ergens stopt. Deze flessenpost zal voor altijd onderweg zijn en nooit écht ergens aankomen. Het zit voor altijd altijd gevangen in het vlot.

Uiteindelijk zijn we op 25 juli aangekomen bij de zee. Daar speelden we het nummer Vandaag Vluchten We Weg voor het eerst voor een klein en heel dierbaar publiek. Zie de vlogs hieronder voor een recap van onze avonturen.